Skip to content

Klasyfikacje kauczuków syntetycznych

3 tygodnie ago

224 words

Klasyfikacje kauczuków syntetycznych jasno uwidoczniają, że nie ma wyraźnego podziału pomiędzy kauczukiem a tworzywami organicznymi. W niektórych przypadkach, cytowanych przez Trumbella i Sloana, już sam surowiec posiada plastyczność i elastyczność podobną do kauczuku, a dodanie zmiękczaczy jedynie je uwydatnia. W innych przypadkach własności te są ukryte, a uwidoczniają się dopiero po dodaniu odpowiedniego zmiękczacza (plastyfikatora). Z tego względu zmiękczacze nazywane są czasem elastyfikatorami. Stiicklin dzieli substancje posiadające własności kauczuku, zbudowane z poIimerów o dużym ciężarze cząsteczkowym, na dwie główne klasy: l. materiały syntetyczne podlegające wulkanizacji: m. kopolimery butadienu, n. produkty reakcji dwu-chlorowych związków alifatycznych z wielosiarczkiem sodu; 2. tworzywa syntetyczne nie podlegające wulkanizacji: a. polimery izobutylenu (podobne do Vistanexu) i polimery estru kwasu akrylowego (podobne do Plexigumu i analogicznych materiałów); b. produkty, które nabierają własności kauczuku dopiero po dodaniu odpowiedniego zmiękczacza (na przykład Koroseal). Cramer dzieli materiały o własnościach podobnych do kauczuku naturalnego w sposób bardziej ścisły. Ostatnio Marchionnay podał obszerną systematykę opartą na charakterystyce chemicznej substratów. Wszystkie dotychczasowe kauczuki syntetyczne, które nazwał butalastykami, rozbił na 17 grup; ponieważ każda grupa odpowiada ściśle określonemu typowi związku, umożliwia to dalszą rozbudowę tego schematu. [podobne: zawory podpionowe , bricomarche tczew , łazienki dla niepełnosprawnych  ]

Powiązane tematy z artykułem: bricomarche tczew łazienki dla niepełnosprawnych zawory podpionowe